Seria rekolekcji eucharystycznych w Japonii

W Japonii trwa obecnie seria rekolekcji, której celem jest odnowa eucharystyczna. Prowadzi je ks. Franz Muller z Luksemburga, a pomaga mu m.in. polski dominikanin z Tokio, o. Paweł Janociński.

Po dwóch seriach spotkań modlitewnych w domu rekolekcyjnym klarysek w Karuizawa, w prefekturze Nagano, które zakończyły się 4 czerwca, 6 i 7 czerwca odbędą się dwudniowe rekolekcje dla młodych ludzi w domu-klasztorze Maryi, w Meidai Mae – w tokijskiej dzielnicy Setagaya. Następnie zaś w dniach 8-9 czerwca odbędą się rekolekcje, zwłaszcza dla grup charyzmatycznych, w kościele redemptorystów w Tokio-Hatusadai.

Ks. Mullerowi towarzyszy grupa wspomagająca, tzw. Suzume-Suzume (dosł. Wróble), która organizuje też co miesiąc Różaniec Niepokalanej online. Na jej czele stoi zamieszkała w Niemczech Wakako Gessmann. Ochrzczona u dominikanów w Tokio odkryła w sobie dar do tworzenia pieśni religijnych po japońsku i po niemiecku. Jest żoną protestanta – Niemca, ale udziela się w katolickich rekolekcjach w krajach niemieckojęzycznych, głównie poprzez akompaniament muzyczny. Jednocześnie co roku przyjeżdża do Japonii, aby zorganizować tu rekolekcje po japońsku. Jako kapłan znający język japoński, w tych apostolskich podróżach jej i ks. Mullerowi pomaga m.in. polski dominikanin z Tokio, o. Paweł Janociński.

Ks. Muller wiele miejsca w swojej działalności poświęca adoracji Najświętszego Sakramentu. Rekolekcyjne adoracje odbywają się także w nocy. Ich uczestnikami są w dużej mierze członkowie różnych grup modlitewnych z całego kraju, m.in. z Fukuoki na południu i z Sapporo na północy kraju.

„Przeżywamy w Tokio duże zbliżenie do eucharystycznego Chrystusa. W czasie rekolekcji uczestnicy dużo się modlą i starają się z Nim rozmawiać. Jedną z modlitw jest tzw. Odpoczynek w Duchu Świętym. Wraz z o. Franzem modlimy się nad ludźmi i duża część z nich osuwa się następnie na kościelną podłogę, najlepiej na dywan. Są różne interpretacje natury tej modlitwy. Niektórzy mówią o «antycypacji Zmartwychwstania». Do mnie przemawia bardziej inna interpretacja, którą znalazłem w pewnym katolickim komentarzu do Księgi Ezechiela: «duchowa chirurgia». Bóg ze względu na swoje święte Imię usuwa z wnętrza człowieka serce kamienne i w to miejsce daje «serce z ciała», o czym czytamy w rozdziale 36. tej księgi, a następnie zaś tchnie w to serce swego Ducha. Tworzy się idealna sytuacja do tego, aby słuchać Boga i pogłębiać z Nim zażyłość” – tłumaczy o. Paweł Janociński.