Skalbmierz: odnowione kwatery żołnierskie na uroczystość rocznicową pacyfikacji miasta

Msza św. w skalbmierskiej kolegiacie i oficjalne uroczystości z udziałem władz złożą się na obchody rocznicowe 5 sierpnia, upamiętniające ofiary II wojny światowej oraz pacyfikacji Skalbmierza, podczas której niemieccy okupanci zamordowali około 180 mieszkańców. Wówczas rozegrała się także krwawa bitwa o miasto.
Aby uczcić pomordowanych, odnowiono kwatery wojenne z okresu II wojny światowej, położone w południowo-zachodniej części cmentarza parafialnego.

Wielu z pochowanych tu żołnierzy poległo podczas walk i pacyfikacji miasta, 5 sierpnia 1944 roku. Są także mogiły z okresu Kampanii Wrześniowej. Utrzymaniem porządku i renowacją kwatery wojennej na cmentarzu parafialnym zajmuje się gmina Skalbmierz.

Co roku, dzięki pozyskiwanym dotacjom, udaje się przeprowadzać kolejne prace renowacyjne. W tym roku m.in. przy mogiłach w miejscu gleby i trawy wysypano grys granitowy. Prace kosztowały 13,6 tys. zł, niemal w całości pokryła je dotacja przekazana przez Świętokrzyski Urząd Wojewódzki.
Samorząd otacza także opieką inne mogiły wojenne zlokalizowane na terenie gminy Skalbmierz, np. w Małoszowie i Topoli, gdzie rokrocznie ks. dziekan Marian Fatyga odprawia Mszę św. w tym miejscu.

Tegoroczne główne uroczystości w Skalbmierzu rozpoczną się 5 sierpnia o godzinie 15 przed Miejsko-Gminnym Ośrodkiem Kultury. Zostaną złożone kwiaty przed pomnikiem św. Rozalii na Rynku, na maszt wciągnięte zostaną flagi – Polski i Unii Europejskiej, a następnie uroczystości będą kontynuowane przed Pomnikiem Ofiar Pacyfikacji. O godz. 16 odprawiona zostanie Msza święta w kościele pw. św. Jana Chrzciciela, a o 17 na Cmentarzu Wojskowym złożone zostaną kwiaty i odmówiona modlitwa za poległych.

5 sierpnia 1944 r. ponad 1000–osobowy oddział frontowych wojsk niemieckich, policjantów niemieckich i ukraińskich wczesnym rankiem zaatakował miasto. Wywiązała się całodzienna bitwa z broniącego go oddziałami partyzanckimi 106. Dywizji Piechoty Armii Krajowej oraz wspomagającymi ich oddziałami GL, NSZ, a nawet dwoma sowieckimi czołgami.

Wobec dwukrotnej liczebnej przewagi Niemców oraz ogromnej przewagi w uzbrojeniu, szczególnie w broń maszynową, a także wsparcia kilku samolotów, mieszkańcy miasta i ich obrońcy ponieśli ciężkie straty.
Miasteczko zostało spalone, 64 osoby bestialsko zamordowane. W bitwie poległo też 24 partyzantów. Ogółem, licząc dodatkowo pomordowanych w sąsiednich miejscowościach – straty po polskiej stronie wyniosły 101 osób. Porównywalne też były straty po stronie niemieckiej.