Sto lat obecności sióstr miłosierdzia w Radomiu

Dziękujemy za świadectwo życia sióstr i nieustanne czuwanie przy Oknie Życia, dającym szansę tym, którzy są najbardziej bezbronni – powiedział bp Henryk Tomasik, celebrując Mszę świętą w intencji Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia, które obchodzi 100-lecie pobytu i pracy w Radomiu. Od lat zakonnice prowadzą przedszkole, strzegą Okna Życia, ale przede wszystkim kojarzone są z pachnącym chlebem i wyśmienitym barszczem.

Klasztor mieści się przy ul. Struga. Inicjatorem zaproszenia sióstr do Radomia w 1917 roku był ówczesny oficjał sandomierski ks. Paweł Kubicki, późniejszy biskup pomocniczy. – Chciał, by zgodnie z charyzmatem siostry poprowadziły w mieście zakład dla dziewcząt. Z biegiem czasu, siostry objęły swoją opieką także dzieci w wieku przedszkolnym – mówi siostra Oliwia. Do dziś z powodzeniem prowadzą placówkę dla najmłodszych.

– Dzisiaj Bogu dziękujemy za to, że 100 lat temu siostry przybyły tutaj z Ewangelią miłosierdzia. Dziękujemy za starania ks. Kubickiego i opiekę nad tym miejscem. Dziękujemy za świadectwo życia sióstr, za wszelkie dobro, jakie dawały i dają radomianom. I dziękujemy za nieustanne czuwanie przy Oknie Życia, dającym szansę tym, którzy są najbardziej bezbronni – mówił w homilii bp Henryk Tomasik.

Po Mszy św. odbyła się konferencja, w której o zgromadzeniu, o bp. Kubickim i o działalności sióstr w Radomiu mówili: matka Petra Kowalczyk, przełożona generalna ZSMBM, s. Nulla Chmura, ks. Michał Krawczyk, historyk sztuki, a referat ks. Alberta Warso, historyka i pracownika watykańskiej Kongregacji Nauki Wiary, odczytał ks. Jacek Mizak, wicerektor radomskiego seminarium.