Sympozjum na zakończenie Roku bł. Edmunda Bojanowskiego

Na zakończenie ogłoszonego przez Episkopat Polski Roku bł. Edmunda Bojanowskiego w Warszawie zorganizowano „Dni Edmundowe”. Ich ostatnim akcentem było sympozjum naukowe poświęcone duchowości, wychowaniu i wsi w myśli i praktyce bł. Edmunda.

Mszę św. dla uczestników sprawował kard. Kazimierz Nycz. Metropolita z uznaniem mówił o stołecznej parafii bł. Edmunda Bojanowskiego, gdzie powstaje Centrum Dzieł Społecznych pod patronatem tego błogosławionego.

Proboszcz warszawskiej parafii pw. bł. Edmunda ks. Adam Zelga wyjaśnił, że wybrane na tytuł sympozjum słowa „duchowość”, wychowanie”, „wieś” ukazują błogosławionego z nieco innej perspektywy. Dlatego też część poświęcona duchowości odbyła się na terenie parafii na Ursynowie, bo – jak wyjaśnił ks. Zelga – działanie człowieka wynika z jego wnętrza. „Zastanawialiśmy się zatem skąd brała się siła Edmunda Bojanowskiego” – powiedział proboszcz. Zakończeniem pierwszej części sympozjum była Msza św., której w parafii „edmundowej” przewodniczył kard. Kazimierz Nycz.

W wygłoszonej homilii metropolita warszawski nawiązał do czytanego dziś w liturgii fragmentu Ewangelii wg św. Łukasza, opisującej wypędzenie przez Chrystusa kupców ze świątyni metropolita warszawski podkreślił, że Świątynia Jerozolimska była wyrazem tego wszystkiego, co Naród Wybrany osiągnął, szczytem jego marzeń i chluby.

„Właśnie w tej świątyni przyszedł Pan Jezus zrobić porządek, ponieważ była to świątynia, która stała się zgiełkliwą, przez handel i wszystko to, co tam się działo” – zauważył kard. Nycz. Wyjaśnił, że w obrazie tym chodzi o to, by przywrócić miejsce Boga w życiu człowieka i tego świata. „Myśląc poważnie o naszym życiu musimy przeżyć takie momenty, kiedy zastanawiamy się nad tym jak wygląda świątynia naszego ciała. Świątynia naszego serca, miejsce naszego spotkania z Panem także wymaga porządkowania” – stwierdził kard. Nycz.

Mówiąc o wspominanym przez Kościół ofiarowaniu Najświętszej Maryi Panny w świątyni metropolita warszawski powiedział, że scena ta uczy nas postawy ofiarowania swojego życia Bogu, „ofiarowania, czyli przeżycia na nowo wiedzy i świadomości, że to wszystko, co robimy na świecie, który do Boga należy, przemienia ten świat. Wszystko to prowadzi nas ostatecznie do tego, żeby człowiek przyjął wolę Bożą i ofiarował się Panu jak Maryja” – powiedział kardynał.

Mówiąc o postaci bł. Edmunda Bojanowskiego metropolita warszawski podkreślił, że żył on w bardzo trudnych czasach zaborów, a mimo to nie skupiał się na pojawiających się kłopotach, ale zabrał się do solidnej, pozytywnej pracy, tworząc wielkie dzieła. W opinii kardynała Edmund Bojanowski może być przykładem dla nas narzekających na otaczającą nas rzeczywistość, co prowadzi często do bierności. Natomiast Edmund Bojanowski działał. Dzięki pokonywaniu trudności stworzył wielkie dzieła, jak zgromadzenie Służebniczek Najświętszej Maryi Panny, wiedział bowiem, że w pojedynkę niczego nie dokona. Kard. Nycz podkreślił także wielką wrażliwość błogosławionego, który zauważył olbrzymią różnicę w sytuacji edukacyjnej dzieci w mieście i na wsi i robił wszystko, by tę różnicę zniwelować.

Metropolita z uznaniem mówił o stołecznej parafii pw. bł. Edmunda Bojanowskiego, gdzie powstaje Centrum Dzieł Społecznych pod patronatem tego błogosławionego. Kardynał zauważył, że we wspólnocie tej podejmowanych jest wiele nowoczesnych inicjatyw. W duchu charyzmatu bł. Edmunda działa na przykład przedszkole i szkoła dla dzieci autystycznych „Krok po kroku”. W parafii tej widać uwrażliwienie na wychowanie w rodzinie, na co bardzo głęboki wpływ ma właśnie charyzmat bł. Edmunda Bojanowskiego.

Kolejna część sympozjum poświęcona wychowaniu odbywała się na terenie Szkoły Wyższej Przymierza Rodzin. Tu skupiono się na systemie pedagogicznym Edmunda Bojanowskiego. Ostatnia część poświęcona wsi, a konkretnie znaczeniu Edmunda Bojanowskiego w kulturze wsi odbyła się w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie.

Rok bł. Edmunda Bojanowskiego, został ogłoszony przez Episkopat Polski w związku z 200. rocznicą urodzin błogosławionego. Jego zakończenie nie oznacza jednak, że nie będą podejmowane kolejne inicjatywy związane z błogosławionym. Podczas przyszłorocznego Malta Festival w Poznaniu, 13 czerwca, w związku z rocznicą beatyfikacji Edmunda Bojanowskiego jego przesłanie zostanie przedstawione za pomocą języka piosenki młodzieżowej.

Bł. Edmund Bojanowski urodził się 14 listopada 1814 r. w Grabonogu k. Gostynia. Będąc słabego zdrowia, musiał przerwać studia podjęte we Wrocławiu i Berlinie, a także zrezygnować z nauki w gnieźnieńskim seminarium duchownym. Zaangażował się jednak w życie społeczne i dzieła charytatywne na ziemiach objętych zaborem pruskim, aby odrodzić w Polakach polską tradycję, a przez to także ducha narodowego.

Szerzył też wśród najniższych warstw społecznych oświatę i wychowanie moralne, założył szpital dla ubogich w Gostyniu oraz ochronki dla sierot i dzieci ulicy, szkoląc również dziewczęta na wychowawczynie tych placówek. 3 maja 1850 r. powołał do życia Bractwo Wychowawczyń Ochronek skupiające żeński personel pracujący w ochronkach, które stanowiło zalążek Zgromadzenia Sióstr Służebniczek Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny.

Ostatni rok życia bł. Edmund spędził na plebanii przy sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Górce Duchownej. Tam też zmarł w opinii świętości 7 sierpnia 1871 r.

Jego doczesne szczątki spoczywają obecnie w kaplicy domu generalnego gałęzi wielkopolskiej sióstr służebniczek w Luboniu k. Poznania, która w roku beatyfikacji Edmunda (1999) została ustanowiona sanktuarium. Stanowi ono szczególne miejsce modlitw dla osób chorych i niepełnosprawnych oraz za dzieci i młodzież, a także w intencji życia nienarodzonych. Sam Edmund jest natomiast skutecznym orędownikiem zarówno kobiet pragnących mieć potomstwo, jak i matek w stanie błogosławionym proszących o szczęśliwe narodziny dziecka, zwłaszcza jeśli jego życie jest zagrożone.

Św. Jan Paweł II beatyfikował Edmunda Bojanowskiego 13 czerwca 1999 r. w Warszawie.