Sympozjum o bp. Franciszku Jopie „Pasterz trudnych czasów”

W Sandomierzu odbyła się konferencja naukowa poświęcona pochodzącemu z diecezji sandomierskiej biskupowi Franciszkowi Jopowi, którego życie wpisało się wspaniałym zgłoskami w historię Kościoła w Polsce. Konferencję zorganizowano z okazji przypadającej w tym roku 80. rocznicy sakry biskupiej oraz 50. rocznicy śmierci hierarchy. Spotkanie odbyło się w Diecezjalnym Centrum „Quo Vadis” w Sandomierzu.

Witając zebranych, bp Krzysztof Nitkiewicz zauważył, że bp Jop przez całe swoje życie czynił dobrze dobre rzeczy, okazując bezwzględną wierność Bogu, przełożonym i Ludowi Bożemu.

Referaty dotyczące różnych etapów życiowej drogi bp. Franciszka Jopa wygłosili: bp prof. dr hab. Jan Kopiec, historyk Kościoła i bezpośredni świadek posługi bp. Jopa w Opolu; ks. prof. Bogdan Stanaszek, ks. dr hab. Tomasz Moskal, prof. KUL, ks. dr Wojciech Baran, pan dr Waldemar Firlej, pan dr Piotr Sławiński, ks. dr Piotr Tylec, ks. dr Albert Warso i ks. mgr Emil Hapak.

Ks. Piotr Tylec, organizator sympozjum, zaznaczył, choć postaci bp. Jopa poświęcono już wcześniej publikacje i konferencje, organizatorzy tegorocznego spotkania chcieli szczególnie wydobyć sandomierski etap jego życia i posługi, który promieniował potem na posługę w Krakowie i Opolu.

Zwieńczeniem konferencji była Msza św. sprawowana w bazylice katedralnej w Sandomierzu w intencji bp. Franciszka Jopa, pod przewodnictwem bp. Jana Kopca.

Bp Franciszek Jop (1897–1976) urodził się w Słupi Starej nieopodal Św. Krzyża. Był m.in. kanclerzem Kurii Diecezjalnej Sandomierskiej oraz wykładowcą prawa kanonicznego. W 1946 r. otrzymał sakrę biskupią jako biskup pomocniczy diecezji sandomierskiej. Po wojnie pełnił ważne funkcje w Kościele w Polsce, m.in. jako wikariusz kapitulny archidiecezji krakowskiej po śmierci abp. Eugeniusza Baziaka. Od 1956 r. związany był z Opolem – najpierw jako administrator apostolski, a następnie ordynariusz diecezji opolskiej. Brał udział we wszystkich sesjach Soboru Watykańskiego II.