Synod UKGK w Zawranicy o kwestii powołań

Rodzina jest „pierwszym seminarium”, a troska o powołania kapłańskie rozpoczyna się w domu – podkreślali uczestnicy Synodu Biskupów Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego (UKGK), który obraduje w Zarwanicy w obwodzie tarnopolskim. Drugiego dnia obrad biskupi poświęcili główną część dyskusji duszpasterstwu powołań do kapłaństwa i życia zakonnego.

Referat wprowadzający wygłosił przewodniczący Patriarchalnej Komisji ds. Duchowieństwa UKGK bp Bogdan Danyło. Zaznaczył, że tegoroczna debata koncentruje się nie na statystykach i demografii, lecz na osobie powołanej przez Boga. Podkreślił, że rodzina jest pierwszym środowiskiem odkrywania powołania, gdzie dziecko uczy się miłości, zaufania i otwartości na wolę Bożą. Zwrócił również uwagę na kryzys ojcostwa oraz skutki wojny, która pozbawia wiele dzieci obecności ojców, utrudniając kształtowanie tożsamości, ale jednocześnie skłaniając młodych ludzi do stawiania pytań o sens życia i wiarę.

Bp Danyło przypomniał, że za rozwój powołań w diecezji odpowiada przede wszystkim biskup, którego zadaniem jest nie tylko troska o formację seminarzystów, lecz także obecność wśród młodzieży, wspieranie rodzin i tworzenie klimatu sprzyjającego rozeznawaniu powołania. Podkreślił, że powołań nie można „wyprodukować” programami duszpasterskimi, ponieważ rodzą się tam, gdzie żywa jest wiara – w rodzinie, parafii i wspólnocie Kościoła.

Rektor Seminarium Duchownego im. św. Jozafata w Iwano-Frankiwsku o. Taras Putko wskazał, że na Ukrainie liczba kandydatów do seminariów maleje z powodu wojny, kryzysu demograficznego, emigracji młodzieży i spadku liczby urodzeń. Zaznaczył jednak, że powołania nie można oceniać wyłącznie przez pryzmat statystyk. Zaproponował rozwijanie posługi promotorów powołań, zacieśnienie współpracy duszpasterstwa młodzieżowego z katechezą oraz zapewnienie młodym ludziom systematycznego towarzyszenia duchowego.

Ks. Andrij Onuferko, protosynkel diecezji w Toronto, przedstawił analizę powołań w strukturach UKGK poza Ukrainą. Z badań obejmujących 356 ankiet wynika, że większość duszpasterstwa w ukraińskich wspólnotach emigracyjnych opiera się na kapłanach pochodzących z Ukrainy. Jedynie w Brazylii, Rumunii i Mołdawii posługę pełnią wyłącznie duchowni miejscowi. Jak podkreślano podczas obrad, bez księży z Ukrainy wiele parafii na emigracji pozostałoby bez stałej opieki duszpasterskiej.

O. Ihor Bojko, były rektor Lwowskiego Seminarium Duchownego Ducha Świętego, zwrócił uwagę na zmieniający się profil kandydatów do kapłaństwa. Coraz częściej do seminariów zgłaszają się osoby z doświadczeniem zawodowym, podejmujące decyzję o kapłaństwie w dojrzalszym wieku. Wśród seminarzystów są także osoby mające za sobą służbę wojskową lub działalność wolontariacką podczas wojny. Do najważniejszych wyzwań formacyjnych prelegent zaliczył uzależnienie od świata cyfrowego, trudności z samodyscypliną oraz potrzebę większego wsparcia psychologicznego i duchowego.

Uczestnicy Synodu podkreślali zgodnie, że przyszłość powołań zależy od żywych rodzin, aktywnych wspólnot parafialnych oraz odpowiedzialnej formacji młodych ludzi, którzy odpowiadają na Boże wezwanie.