Sześciu nowych kapłanów dla diecezji bielsko-żywieckiej

W liturgiczne wspomnienie św. Jana Sarkandra, 30 maja 2026 roku, w katedrze św. Mikołaja w Bielsku-Białej bp Roman Pindel udzielił święceń prezbiteratu sześciu diakonom diecezji bielsko-żywieckiej. W Eucharystii uczestniczyli licznie zgromadzeni kapłani, osoby konsekrowane, rodziny kandydatów oraz wierni z całej diecezji. Przy ołtarzu modlił się również biskup pomocniczy diecezji Piotr Greger.

Obrzęd święceń rozpoczęło przedstawienie kandydatów przez ks. Jacka Moskala, wicerektora krakowskiego seminarium. Następnie przyszli prezbiterzy złożyli przyrzeczenia posłuszeństwa biskupowi i jego następcom. Centralnym momentem liturgii była modlitwa święceń oraz nałożenie rąk przez bp. Romana Pindla i obecnych kapłanów. Nowo wyświęceni zostali następnie ubrani w stuły i ornaty, a biskup namaścił ich dłonie krzyżmem świętym.

Tegoroczny rocznik prezbiterów obrał sobie za patrona św. Brata Alberta. Do jego duchowości i świadectwa życia nawiązał w homilii bp Roman Pindel. Przywołał słowa Listu św. Judy Apostoła o trosce o własne zbawienie oraz o okazywaniu miłosierdzia wobec ludzi znajdujących się w różnych sytuacjach życiowych.

Duchowny przywołał w homilii postać św. Brata Alberta jako przykład człowieka, który przeszedł drogę głębokiej przemiany i odkrył, czym jest autentyczna relacja z Bogiem. Przypomniał, że Adam Chmielowski jako ceniony malarz doszedł do przekonania, iż sztuka może stać się „straszliwym widmem”, przesłaniającym Boga. Zrozumiał, że skupienie na własnym talencie i uznaniu może prowadzić do egoizmu oraz swoistego „bałwochwalstwa” samego siebie.

Hierarcha zwrócił uwagę, że przełomowym momentem w życiu przyszłego świętego był kryzys psychiczny i religijny przeżywany po wstąpieniu do jezuitów. Odnalezienie prawdy o Bożym miłosierdziu całkowicie odmieniło jego życie. Pod wpływem duchowości św. Franciszka Adam Chmielowski porzucił dążenie do sławy, a swoją pracownię zamienił w ogrzewalnię dla ubogich. Malował już nie dla własnej kariery, lecz po to, by zdobywać środki na pomoc biednym i bezdomnym z krakowskich ulic.

Kaznodzieja podkreślił, że życie kapłańskie wymaga nieustannego „strzeżenia siebie w miłości Boga”, budowania na fundamencie wiary oraz modlitwy prowadzonej przez Ducha Świętego. Odwołując się do obrazu budowy domu, przypomniał, że zwieńczeniem życia człowieka jest zbawienie osiągane jedynie

Znaczenie dnia święceń podkreślił we wprowadzeniu do liturgii sekretarz biskupa ks. Piotr Góra. Zwrócił uwagę, że wspomnienie św. Jana Sarkandra przywołuje również pamięć słów św. Jana Pawła II wypowiedzianych podczas pielgrzymki do Skoczowa w 1995 r.

– „Polska, Europa i świat potrzebują ludzi sumienia” – przypomniał słowa papieża ks. Góra, zachęcając wiernych do modlitwy o kapłanów wiernych sumieniu i Ewangelii.

Na zakończenie liturgii bp Roman Pindel dziękował Bogu za dar nowych powołań kapłańskich w diecezji.

– Bardzo trzeba nam dziękować Bogu za to, że w tym roku mamy taką radość i taki dar – od Boga i od ludzi, którzy odpowiedzieli na ten dar – że możemy wyświęcić sześciu naszych neoprezbiterów – powiedział.

Neoprezbiterzy wstąpili do Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Krakowskiej w 2020 r. Przyjętych zostało wówczas 28 alumnów z Archidiecezji Krakowskiej oraz Diecezji Bielsko-Żywieckiej. Dzisiaj rocznik liczy 11 osób. Patronem rocznika jest święty Brat Albert. Był to czas wypełniony modlitwą, studiami na Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II w Krakowie oraz wieloma praktykami duszpasterskimi.

Nowi prezbiterzy w najbliższych dniach będą przewodniczyć Mszom św. prymicyjnym w swoich rodzinnych parafiach.