Uroczystość Zwiastowania Pańskiego oraz Dzień Świętości Życia w parafii pw. Św. Rodziny w Tarnowie

Wczoraj w parafii Św. Rodziny w Tarnowie wierni uczestniczyli w obchodach Uroczystości Zwiastowania Pańskiego oraz Dnia Świętości Życia. Spotkanie zgromadziło wiele serc pragnących swoją modlitwą troszczyć się o tych, którzy są bezbronni, o tych, którzy są cennym skarbem i ogromnym darem Pana Boga. Najważniejszym punktem uroczystości było złożenie przyrzeczeń Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego. Wydarzeniu towarzyszył biskup tarnowski Andrzej Jeż.

Życie ludzkie jest święte

Dzień Świętości Życia ma przypominać każdemu jak cennym darem jest życie człowieka. Został on ustanowiony 28 lat temu przez Episkopat Polski, i jak podkreślił proboszcz parafii ks. Arkadiusz Markowski, stanowi odpowiedź na wezwanie Jana Pawła II zawarte w encyklice Evangelium Vitae, w której Ojciec Święty pisze: „Życie ludzkie jest święte i nienaruszalne w każdej chwili swego istnienia, także w fazie początkowej, która poprzedza narodziny”.

– W sposób szczególny zaś modlimy się za tych, których życie w pierwszych chwilach swego istnienia jest zagrożone. Dla takiej modlitwy szczególną przestrzenią staje się Uroczystość Zwiastowania Pańskiego, w której czcimy tajemnicę życia, będącego źródłem każdego życia – dodał ks. Arkadiusz Markowski.

,,Każdy nosi w sobie Boże tchnienie’’

Biskup tarnowski zwrócił uwagę, że każdy człowiek, niezależnie od swojej sytuacji zdrowotnej, społecznej czy materialnej, zasługuje na ochronę i szacunek. Odejście od tego spojrzenia, coraz częstsze w obecnych czasach, prowadzi do uprzedmiotowienia człowieka, gdzie o jego wartości zaczyna decydować użyteczność.

– Życie ludzkie znajduje się pod szczególną ochroną Boga, bowiem każdy człowiek ubogi i bogaty, chory i cierpiący, pogardzany i wysoko postawiony, narodzony i nienarodzony, nieuleczalnie chory i tryskający zdrowiem. Każdy nosi w sobie Boże tchnienie, każdy jest obrazem Boga. To jest najgłębsza racja nienaruszalności, godności życia ludzkiego – mówił bp Andrzej Jeż.

Ciche świadectwo

Nie każdą prawdę da się obronić samymi słowami, zwłaszcza gdy napotykamy mur uprzedzeń lub obojętności. W takich momentach sięgamy po coś głębszego – modlitwę, która staje się cichą, ale niezwykle mocną formą troski o drugiego. Prawdziwa obrona życia nie kończy się na deklaracjach, ale wyraża się w konkretnym działaniu, jak duchowa adopcja dziecka poczętego. To codzienne, wytrwałe powierzanie Bogu życia zagrożonego, jego rodziców i ich trudnych wyborów. W tej prostej, często niewidocznej dla świata modlitwie kryje się ogromna siła, zdolna przynosić nadzieję, przemieniać serca i przywracać wiarę tam, gdzie zdawała się ona gasnąć.

– Osoba podejmująca duchową adopcję daje świadectwo swojej wiary poprzez codzienną modlitwę w intencji dziecka poczętego zagrożonego aborcją oraz jego rodziców. Przez dziewięć miesięcy, czyli tyle ile trwa zazwyczaj rozwój dziecka w łonie matki, modli się choćby jedną dziesiątką różańca (…). Drodzy siostry i bracia, chciałem Wam wyrazić, wszystkim diecezjanom, wdzięczność za tę różnorodną troskę, którą otaczamy i dzieci jeszcze nienarodzone, ich rodziców, bliskich, także podejmując działania, które wspierają, promują życie ludzkie – podsumował biskup.