USA: zmarła wybitna aktorka Catherine O’Hara – “dobra katolicka dziewczyna”

W wieku  71 lat  w szpitalu w Los Angeles zmarła Catharine O’Hara wybitna kanadyjska aktorka, komiczka i scenarzystka, która określiła siebie jako “dobrą katolicką dziewczynę”. Znana jest m. in. z roli matki Kevina McAllistera, w popularnym filmie z 1990 roku „Kevin sam w domu”,  jednym z ulubionych filmów wyświetlanych w święta Bożego Narodzenia. Często powtarzała, że miała szczęście urodzić się w rodzinie katolickiej, w której humor był cenny.

Humor to jeden z największych darów Boga

W wywiadzie dla magazynu “Parade” a także dla dziennika “New York Times” zaznaczyła, że „humor to jeden z największych darów Boga, bo życie jest pełne ciemności i światła. Musisz szukać światła. Dlatego też poczucie humoru zawsze było mile widziane w naszej rodzinie”.

O’Hara urodziła się 4 marca 1954 roku w Toronto, w prowincji Ontario. Wychowała się w dużej irlandzko-katolickiej rodzinie jako szóste z siedmiorga dzieci. Jej dzieciństwo cechowały bliskie więzi rodzinne, humor i opowiadanie historii, które, jak później podkreślała, ukształtowały jej instynkt komediowy. O’Hara wielokrotnie zaznaczała, że bycie zabawną było częścią codziennego życia w jej domu, a humor służył zarówno rozrywce, jak i budowaniu relacji.

Uczęszczała do Burnhamthorpe Collegiate Institute, a następnie studiowała w Ryerson Polytechnical Institute, gdzie zaczęło się krystalizować jej zainteresowanie występami teatralnymi. Wczesny kontakt z komedią i improwizacją doprowadził ją do szybko rozwijającej się torontońskiej sceny komedii skeczowej, na której szybko wyróżniła się jako wyjątkowa performerka.

Na przełomie lat 70. XX w. O’Hara zdobyła rozgłos jako członkini obsady wpływowego serialu komediowego SCTV (Second City Television). Wraz z takimi twórcami jak Eugene Levy, John Candy i Andrea Martin zasłynęła zdolnością do pełnego wcielania się w szeroką gamę ekscentrycznych postaci. Jej praca w SCTV przyniosła uznanie krytyków oraz liczne nagrody Emmy, umacniając jej pozycję jako jednej z najzdolniejszych artystek komediowych swojego pokolenia.

Jej kariera filmowa rozwijała się w latach 80. i 90., przynosząc pamiętne role w uwielbianych komediach, takich jak “Beetlejuice”, “Kevin sam w domu”, “Kevin sam w domu 2”, “Zagubiony w Nowym Jorku”, “Czekając na Guffmana” oraz “Najlepsza w show”. O’Hara była szczególnie ceniona za współpracę z Eugene’em Levym i reżyserem Christopherem Guestem, gdzie jej umiejętność improwizacji i niuanse emocjonalne nadawały komediowej narracji niezwykłą głębię.

W późniejszych latach O’Hara przeżyła renesans kariery dzięki roli Moiry Rose w serialu telewizyjnym “Schitt’s Creek”. Jej kreacja barwnej, a zarazem kruchej byłej gwiazdy oper mydlanych spotkała się z powszechnym uznaniem i przybliżyła jej twórczość nowemu pokoleniu widzów. Rola ta przyniosła jej nagrodę Emmy dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej w serialu komediowym i ugruntowała status ikony kultury.

Catherine O’Hara była znana ze swojego ostrego dowcipu, szerokiej skali emocjonalnej oraz wieloletniego wpływu na komedię filmową i telewizyjną. Od wczesnej pracy w komedii skeczowej po późniejsze uznanie w kinie i prestiżowej telewizji, budowała ona karierę naznaczoną wszechstronnością, oryginalnością i niepowtarzalnym komediowym głosem.

W 1992 roku O’Hara poślubiła scenografa Bo Welcha. Małżeństwo prowadziło długie i szczęśliwe życie, wychowując wspólnie dwóch synów: Matthew i Luke’a. Mimo publicznej kariery O’Hara dbała o to, by życie rodzinne pozostawało poza światłem reflektorów, często podkreślając znaczenie równowagi i domowej normalności. Niejednokrotnie wskazywała męża i dzieci jako siłę, która dawała jej oparcie w wymagającym zawodzie.

30 stycznia br. Catherine O’Hara zmarła w wieku 71 lat. Z całego świata napływały hołdy ze strony środowiska filmowego; współpracownicy i fani chwalili jej hojność, błyskotliwość i radość, jaką dawała publiczności. Jej śmierć oznaczała odejście jednego z najbardziej charakterystycznych i ukochanych głosów komedii.

Przekonania religijne Catherine O’Hary

Catherine O’Hara wychowała się w pobożnym irlandzko-katolickim domu, co, jak przyznawała, miało trwały wpływ na jej życie. W wywiadzie dla “Rolling Stone” z 1983 roku określiła się jako „w gruncie rzeczy dobra katolicka dziewczyna”, odnosząc się do wychowania i wartości wyniesionych z rodziny. Choć rzadko mówiła publicznie o religii, podkreślała, że wiara dawała jej ciche, lecz stałe oparcie. W wywiadach wyjaśniała: „Mam też podstawowe przekonanie, że Bóg się mną opiekuje. Wierzę w modlitwę, choć nie jestem bardzo religijna. To fundament wyniesiony z domu”. Jej słowa sugerują osobistą, refleksyjną wiarę, bardziej zakorzenioną w zaufaniu i tradycji niż w publicznej praktyce. Przez całe życie katolickie wychowanie O’Hary kształtowało jej światopogląd, pokorę i poczucie wdzięczności. Choć rzadko eksponowała wiarę w swoim wizerunku publicznym, pozostawała ona istotnym elementem jej tożsamości, wplecionym w wartości, którymi kierowała się zarówno na ekranie, jak i poza nim.